سلام حمید عزیز!
حالت دراماتیک زیبایی داره
خاکستری های ملایم چین و شکن پارچه و نیز نقوش گلها روی روتختی و قالی هم خیلی کمک کرده.
اما عکس به نظرم اصلا هیچ خاکستری مایل به سفیدی نداره.
گرچه تیره بودن (آندر اکسپوز) به فضای مرده و مغموم عکس کمک کرده اما کاش قدری تن های روشن عکس رو تقویت میکردی
در اینصورت گرچه غلبه با فضای تیره بود اما باز هم کمی روشنایی داشتیم و حاصل دلنشین تر بود
در پایان این بیت رو تقدیم می کنم به عکست:
زندگی در لای رگهایم فسرد/
ای همه گلهای از سرما کبود...
شب ها كه برمي گردم به اتاقم، خودم را مچاله و به هم ريخته روي تخت مي بينم. بعد يادم مي آيد تمام روز را به دنبال خودم دويده ام.
اين عكس شبيه به يك داستان كوتاه بود، از آن داستان هايي كه بايد پاها را توي بغل جمع كرد و آهسته خواند.
احساس می کنم که فکر می کنی از تو خالی شدی ، تهی ! در واقع فقط پوسته بیرونیت برات مونده! امیدوارم این زودتر از وجودت دور شه. چون من هر وقت غمگینم با سر زدن به سایت تو اروم می شم . حالا چه طور کسی که خودش اروم نیست می تونه دیگران رو اروم کنه!؟
Comments
ممنون
Posted by: ساسان فهیمی | August 12, 2010 02:20 AM
آیا این واقعا خودنگارتونه ؟
حرکت موجی و در عین حال تشکیل توازن عکس ، فوق العادست.
Posted by: هنردوست | August 12, 2010 04:33 AM
در ضمن واقعا اوضاع روحیتون رو همینطور می بینین؟ خیلی غمگین و بستست.
Posted by: هنردوست | August 12, 2010 04:34 AM
سلام حميد جان
موفق و پيروز باشي
Posted by: فرشيد ملك | August 12, 2010 08:06 AM
سلام و درود
خوبه
Posted by: اسحاق اقایی | August 12, 2010 09:05 AM
حمید این عکس رو دوست دارم
اما نبینم که چنین باشی
مرسی
Posted by: حمید سبحانی | August 12, 2010 09:51 AM
babaee, ajab akse khalaghane ee gerefty !
bravo!
injor aksato kheyliiiiiiiii doost daram
kargardani shode:>
bravo
faghat age rishe haye ghali roo be paeen nemioftaddan akso do tarafe mishod did bahal tar mishod
Posted by: dokhtaree baba | August 13, 2010 12:26 AM
rasty nam gozari baraye aks inja kheyli komak karde, jaleb bod baram
Posted by: dokhtaree baba | August 13, 2010 12:27 AM
سلام...
اشاراتي را كه به مرگ مي كند دوست دارم...
مرسي ...
Posted by: اميد اميدواري | August 13, 2010 12:38 AM
سلام حمید عزیز!
حالت دراماتیک زیبایی داره
خاکستری های ملایم چین و شکن پارچه و نیز نقوش گلها روی روتختی و قالی هم خیلی کمک کرده.
اما عکس به نظرم اصلا هیچ خاکستری مایل به سفیدی نداره.
گرچه تیره بودن (آندر اکسپوز) به فضای مرده و مغموم عکس کمک کرده اما کاش قدری تن های روشن عکس رو تقویت میکردی
در اینصورت گرچه غلبه با فضای تیره بود اما باز هم کمی روشنایی داشتیم و حاصل دلنشین تر بود
در پایان این بیت رو تقدیم می کنم به عکست:
زندگی در لای رگهایم فسرد/
ای همه گلهای از سرما کبود...
Posted by: مهدی فروغی | August 13, 2010 01:13 AM
پرسپکتیو عکس ووجود قالی دلچسب نیست هر چند از تفسیرهای مثلثانه ات مطلعم برادر. تمام لذت عکس در نامگذاری ونبودنت در عکس است ..معرکست....
Posted by: مهدی مصباحی | August 13, 2010 10:59 PM
سلام حميد جان عكس مفهومي را كه عكاس ميخواسته بخوبي القا كرده و از اين بابت علاوه بر انتخاب رنگ و زاويه نيز موفق بوده .دستت درد نكنه.
Posted by: amir | August 14, 2010 12:02 AM
چقدر مچاله و خسته...
Posted by: خرس قهوه ای | August 14, 2010 02:22 PM
عکس قابل تاملی ست...
Posted by: فاطــــــمهانتــــــــظار | August 14, 2010 05:35 PM
شب ها كه برمي گردم به اتاقم، خودم را مچاله و به هم ريخته روي تخت مي بينم. بعد يادم مي آيد تمام روز را به دنبال خودم دويده ام.
اين عكس شبيه به يك داستان كوتاه بود، از آن داستان هايي كه بايد پاها را توي بغل جمع كرد و آهسته خواند.
Posted by: افروز ارزه گر | August 14, 2010 08:13 PM
متوجه تفسیرهای مثلثی نمی شم
برام توضبح می دید اگه ممکنه
Posted by: ... | August 15, 2010 01:12 PM
hi sir
why?
whats your problem?
عکس خیلی دلنشینی شده
و خیلی غمگینانه
موفق و پیروز باشید
Posted by: رضا پردل | August 18, 2010 03:44 AM
سلام حمیدجان
ممنون عزیز
Posted by: سیدمجتبی خاتمی | August 18, 2010 01:32 PM
خیلی خوبه ، فضای عالیی داره .
Posted by: Sahand Badeli | September 10, 2010 09:12 AM
احساس می کنم که فکر می کنی از تو خالی شدی ، تهی ! در واقع فقط پوسته بیرونیت برات مونده! امیدوارم این زودتر از وجودت دور شه. چون من هر وقت غمگینم با سر زدن به سایت تو اروم می شم . حالا چه طور کسی که خودش اروم نیست می تونه دیگران رو اروم کنه!؟
Posted by: man am! | November 12, 2010 07:25 PM